Βαρνούντας

Μία εντυπωσιακή οροσειρά στην εσχατιά της χώρας που διακρίνεται για τα πλούσια δάση, τα πολλά ρέματα και τα μεγάλα αλπικά λιβάδια που φιλοξενούν μια πλούσια σε ενδημικά και σπάνια είδη χλωρίδα.

Ο Βαρνούντας, ή, όπως ονομαζότανε παλιότερα, Βαρνούς, απλώνεται στα βορειοδυτικά του νομού Φλώρινας, ακριβώς πάνω στα σύνορα με την ΠΓΔΜ. Το βουνό αποτελεί την νότια απόληξη του μεγάλου ορεινού συγκροτήματος Περιστέρι Μοναστηρίου (Πέλιστερ ή Μπάμπα στα σλαβικά), ο κύριος όγκος του οποίου απλώνεται μέσα στη γειτονική χώρα. Στα δυτικά του βουνού βρίσκονται οι λίμνες των Πρεσπών με τις πλαγιές του Βαρνούντα να προσφέρουν μοναδικές θέσεις θέασης προς την λεκάνη που δημιουργούν οι δύο λίμνες. Στα βόρεια ενώνεται με τον υπόλοιπο όγκο του Πέλιστερ, στα ανατολικά οι πρόποδες του βουνού καταλήγουν στη πεδιάδα της Φλώρινας και στα νότια χωρίζεται από το Βίτσι με τον αυχένα της Βίγλας Πισοδερίου. Στα νότια απέναντι από τον Βαρνούντα υψώνεται το όρος Τρικλάριο. Ψηλότερη κορυφή του Βαρνούντα είναι το Κίτσεβο ή Δεσποτικό (2.334 μ.) και ακολουθείται από τις κορυφές Μπελαβόδα (2.179 μ.), Κίρκο (2.156 μ.), Ελάτια (2.128 μ.), Τσούτσε (2.120 μ.), Μουτσάρα (2.113 μ.), Γκόρτσε Τούμπα (2.090 μ.), Ποτίστρες (2.066 μ.), Μπαλτάν (2.049 μ.) και πολλές ανώνυμες κορυφές.

Το βουνό διακρίνεται για τα νερά του με κυριότερα ποτάμια, το ποτάμι του Αγίου Γερμανού στα δυτικά που εκβάλλει στις Πρέσπες, τον Λαδοπόταμο στα νότια και τον χείμαρρο του Ακρίτα στα ανατολικά, ο οποίος ενώνεται χαμηλότερα με τον Εριγώνα. Κύρια πετρώματα του βουνού είναι ο γρανίτης, ο ασβεστόλιθος και τα κρυσταλλικά πετρώματα, ενώ το πυριτικό υπόστρωμα δημιουργεί τις συνθήκες για την παρουσία πολλών σπάνιων ειδών της χλωρίδας. Στους δυτικούς πρόποδες του βουνού, είναι χτισμένοι οι όμορφοι οικισμοί των Πρεσπών, Άγιος Γερμανός, Καλλιθέα, Μηλιώνας, Λευκώνας και Πλατύ.

Χλωρίδα
Η βλάστηση αντιπροσωπεύεται από εκτεταμένα δάση από διάφορα είδη που εναλλάσσονται. Από τα χαμηλά μέχρι και τα υποαλπικά υπάρχουν μεγάλα δάση από βελανιδιές με εξέχουσα την παρουσία της Μακεδονικής δρυός στα πιο ψηλά. Δάση οστριάς, γάβρου και μικτών πλατύφυλλων ενώνονται με τα παρόχθια δάση των σκλήθρων. Πιο ψηλά το βουνό καλύπτεται από πυκνά δάση οξιάς και μεικτά δάση οξιάς και ελάτης, ενώ ένα από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του Βαρνούντα είναι τα μεγάλα δάση από καστανιές. Σε διάφορα σημεία του βουνού εμφανίζονται διάσπαρτες πανέμορφες σημύδες.   



Το βουνό είναι ένας βοτανικός παράδεισος που συνδέει τις βόρειες περιοχές της Ευρώπης με τη νότια Ελλάδα και με την παρουσία πολλών σπάνιων φυτών. Τα πιο σημαντικά από αυτά είναι η Ramonda serbica, το Heracleum orphanidis, η Achillea distans, η Bruckenthalia spiculifolia, ο κρίνος Lilium carniolicum albanicum, η Potentilla aurea chrysocraspeda, το Geum coccineum, οι καμπανούλες Campanula foliosa και C. trichocalycina, η Pinguicula balcanica, οι κενταύριες Centaurea deustiformis και C. napulifera velenovskyi, η Gentiana punctata, οι κρόκοι Crocus veluchensis, C. cvijicii και C. sieberi sublimis, ο νάρκισσος Narcissus poeticus radiiflorus, η νεραγκούλα Ranunculus incomparabilis, τα αγριογαρύφαλλα Dianthus tristis, D. myrtinervius, D. viscidus και D. pinifolius lilacinus, το Ornithogalum kochii, η Saxifraga pedemontana cymosa, η Pedicularis leucodon, οι βιόλες Viola velutina και V. eximia και οι ορχιδέες Coeloglossum viride, Gymnadenia conopsea, Dactylorhiza sambucina, D. saccifera, Epipactis helleborine, Neottia nidus-avis, N. ovata, Limodorum abortivum, Platanthera chlorantha, Orchis ustulata, O. pinetorum, O. mascula, O. pallens, Ophrys apifera, O. zeusii, O. epirotica, κ.ά.

Πανίδα
Η ορνιθοπανίδα του βουνού περιλαμβάνει πολλά και σπάνια είδη. Από αυτά ξεχωρίζει η σπάνια και ακριβοθώρητη δασόκοτα. Από τα αρπακτικά εδώ συναντώνται χρυσαετοί, φιδαετοί, σφηκιάρηδες, αετογερακίνες, γερακίνες, διπλοσάινα, βραχοκιρκίνεζα, δεντρογέρακα, μπούφοι, κουκουβάγιες, κ.ά. Στις πλαγιές του βουνού υπάρχουν ακόμα αρκετές πετροπέρδικες και στα χαμηλά εμφανίζονται καμπίσιες πέρδικες. Στον Βαρνούντα ζούνε επτά είδη από δρυοκολάπτες, όπως μαύροι δρυοκολάπτες, πευκοδρυοκολάπτες, λευκονώτοι, πρασινοδρυοκολάπτες και νανοδρυοκολάπτες. Άλλα είδη της περιοχής είναι οι σταρήθρες, οι χιονάδες, οι πυρροκότσυφες, οι νεροκότσυφες, οι ακτίτες, τα γιδοβύζια, οι φάσσες, τα ορτύκια, οι ορτυκομάνες, οι λιβαδοκελάδες, οι δεντροκελάδες, οι γερακότσιχλες, οι χρυσοβασιλίσκοι, οι θαμνοτσιροβάκοι, οι τρυποφράχτες, οι δεντροτσοπανάκοι, οι χιονοψάλτες, οι χιονοκότσυφες, οι βουνοπαπαδίτσες, οι αιγίθαλοι, οι σταχτοπετρόκληδες, οι κιτρινοκαλιακούδες, τα κοράκια, οι αετομάχοι, οι γαϊδουροκεφαλάδες, οι σπάνιοι πύρουλες, τα βλαχοτσίχλονα, τα βουνοτσίχλονα και τα χρυσοτσίχλονα.

Τα αμφίβια περιλαμβάνουν 11 είδη: σαλαμάνδρες, αλπικούς τρίτωνες, λοφιοφόρους τρίτωνες, φρύνους, πρασινόφρυνους, κιτρινομπομπίνες, πηλοβάτες, δεντροβάτραχους, βαλκανοβάτραχους, σβελτοβάτραχους και γραικοβάτραχους. Από τα ερπετά συναντά κανείς μεσογειακές χελώνες, κονάκια, πρασινόσαυρες, τρανόσαυρες, σπάνιες αμμόσαυρες, τοιχογουστέρες, γουστέρες του Ταύρου,  σπιτόφιδα, στεφανοφόρους, εφιούς, σαπίτες, σαΐτες, σπάνιους αστρίτες και οχιές.

Ο Βαρνούντας είναι ένα από τα σημαντικότερα καταφύγια της αρκούδας στη χώρα μας, ενώ οι λύκοι έχουν μόνιμη παρουσία στις πιο απομακρυσμένες περιοχές. Στις ψηλές δύσβατες περιοχές έχουν απομείνει λίγα αγριόγιδα. Από τα υπόλοιπα θηλαστικά εδώ ζούνε αγριόγατοι, ζαρκάδια, βίδρες, αλεπούδες, κουνάβια, ασβοί, νυφίτσες, πολλοί σκίουροι, δασομυωξοί, λαγοί και αγριόχοιροι.

Πηγή www.naturagraeca.com

Creative wp theme inithemes.com